Stvorzenia poprowadziły mnie drogą w lesie,...

Świat Stvorzeń jest energią,

która tak delikatna, przyjmuje barwę żółtą.

Jasnością potrafiącą unosić,

jako że Stvorzenia są bardziej kochane przez Ziemię.

Dobrem, którego kawałków jest niezliczone tysiące.

Dobro Stvorzeń jest pierwszą energią,

uczuciami potrafiącymi przemieniać się w świętość.

Konstrukcją, która powstaje pomimo źródła człowieka,

domem, jaki na niego czeka jak złota obietnica.

Piaskiem, który jak kurz opada na drogę,

suchy, przemienia się w pył, jak opowieść o pierwszym prawie,

którego delikatność przypomina barwę żółtą. 

To zasada Śviętych Stvorzeń,

jakim pozwala człowiek być Pierwszymi,

aby mityczne jak z niezapisanych wyobrażeń

były tymi, które dane są na zawsze

i po czasie pojawiały się wszystkie razem

jak energia i jej powtórzona pamięć,

gdy mowa o Ziemi, jaka osiąga świętość,

kiedy przy końcu to, co obiecane.

Ich mityczności, pochodzące z pierwszego dobra,

układają się w świątynię, budowlę okien jak kamienne wgłębienia, portale.

Z każdego bije światło, jakby początkowym duchem.

To ich pierwszy bóg,

jakby wszystkie były świętymi kapłankami.

Mit o złotych zasadach,

kiedy ludzie byli szczęśliwi,

zapominając o otaczającym ich świecie,

jakby nagle wszystko wydawało się magiczne,

a przez to nieważne, co pozostałe.